เคยตั้งใจไว้นานแล้วว่า วันหนึ่งอยากจะเขียนบันทึกความรู้สึกของตัวเองลงบนบล็อก หลังจากประสบความสำเร็จในการสร้างบล็อกมาถึง 2 ครั้ง 2 คราว แต่ก้อมีปัญหาในการส่งบทความขึ้นบล็อกตัวเอง จนมาถึงวันนี้ต้องอาศัยบทความอ้างอิงจากผู้รู้ และทำประกอบกันไปเรื่อยๆ จนประสบความสำเร็จในบล็อกที่ 3 นี่เอง ขอขอบคุณเจ้าของบทความใน http://www.makemoney-school.com/how_blogger_signup.html
อย่างน้อย วันนี้ก้อได้เรียนรู้ว่า ความพยายามบางครั้งมันก้อเป็นได้แค่ความพยายาม ถ้าเราเอาแต่ลองผิดลองถูก และการมี ข้อมูล,ความรู้จากแหล่งที่เชื่อถือได้ ก้อยังคงเป็น Resources ชั้นดีที่จะช่วยให้เป้าหมายของเราบรรลุได้ในที่สุด
สำหรับ บรรยากาศช่วงเช้าในวันส่งท้ายปลายปี 2554 อาจจะดูเหงาๆสำหรับการที่ต้องอยู่คนเดียว แต่มันคือความสุขสงบสำหรับคนในวัย 44 อย่าง เรา มีเพื่อนๆ โทรมาชวนให้ไปจอยกิจกรรมต่างๆ แต่ก้อขอปฏิเสธไปก่อน เพราะอยากใช้เวลาอยู่กับตัวเองให้มากๆ ปีที่ผ่านมาถือว่าเป็นปีที่ดีที่สุดปีหนึ่งของตัวเอง สามารถบรรลุเป้าหมายดีๆในชีวิตได้หลายๆอย่าง เริ่มจาก
- การได้เข้าเรียนต่อปริญญาโท ที่นิด้า ด้วยงบประมาณส่วนตัว แถมสามารถเก็บเงินสำรองค่าเล่าเรียนล่วงหน้าอีก 1 เทอมโดยไม่ต้องเดือดร้อนทางบ้าน บางคนอาจจะมองว่ามันเป็นแค่เรื่องธรรมดาๆ สำหรับคนที่ทำงานมีรายได้เดือนละกว่า 7 หมื่น แต่สำหรับเราแล้ว การที่ต้องตั้งใจเก็บเงินในภาวะที่เป็นหนี้ท่วมตัว ซึ่งต้องผ่อนชำระมากกว่า 7 บัญชีต่อเดือน มันไม่ง่ายจริงๆ
- สามารถซื้อโทรศัพท์ iPhone, Sony Voice Recorder และ Laptop ด้วยเงินสดสำหรับการใช้เพื่อชีวิตการเรียนรวมทั้งสร้าง community ใหม่ๆในชีวิตการเรียน
- สามารถปิดบัญชีหนี้สินมากกว่า 5 รายการภายในปีนี้ จนปัจจุบันนี้มีภาระหนี้เหลือเพียง 2 บัญชีด้วยยอดประมาณ 3 แสนจากทั้งหมด 17 บัญชีเมื่อ 4 ปีที่แล้วด้วยยอดสะสมสูงกว่า 1.8 ล้านบาท
และ สุดท้าย ความสำเร็จในการสะสมเงินสำรองเผื่อฉุกเฉิน รวมทั้งการซื้อสลากออมสินสะสมสำหรับอนาคตในยามแก่ตัว ซึ่งจำเป็นมากมายสำหรับการเป็นเกย์ที่ต้องดูแลตนเองเพียงลำพัง
คงต้องขอบคุณ "เขาคนนั้น" ที่ ทำให้ชีวิตเราตกต่ำถึงขีดสุดจนกลายเป็น "จุดเปลี่ยน" ที่ทำให้เรากลายเป็นคนที่เริ่มรักตัวเองเป็นและเห็นความสำคัญของการบริหาร เงินขึ้นมา, "แม่" ที่คอยพร่ำสอนถึงความสำคัญของ "การเก็บออม" และ "ความรักที่เรามีต่อท่าน" จนทำให้เรามีสติที่ไม่ว่าจะทำเรื่องอะไรเลวร้าย, ผิดพลาดไปบ้าง แต่เราจะไม่ทำให้ "บุคคลสำคัญ" คนนี้ต้องเดือดร้อนจากการกระทำของเราอย่างเด็ดขาด และท้ายที่สุด "พ่อหลวงของคนไทย" ที่ สอนให้เรารู้จักบันทึก "บัญชีครัวเรือน" ซึ่งช่วยให้เรามีสติในการใช้จ่ายมาก เราเองไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า การบันทึกค่าใช้จ่ายทุกๆวัน มันจะช่วยอะไรได้ จำได้ว่า ช่วง 3-4 เดือน แรกที่บันทึก เรายังคงมีพฤติกรรมการใช้จ่ายเหมือนเดิม แต่หลังจากที่เราย้อนกลับมาดูกลับพบว่า รายจ่ายรวมทั้งหมดต่อเดือนมากกว่ารายได้ที่เราสามารถหาได้, ค่า ใช้จ่ายบางประเภทสูงเกินจนน่าตกใจ ท้ายที่สุด เราก้อจะปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเราไปเอง ท่านทรงพระราชทานเครื่องมือที่จะช่วยให้เราเกิด "สติ" เพื่อที่จะให้เราสามารถช่วยเหลือและแก้ไขปัญหาทุกอย่างด้วย "ศักยภาพ" ของตนเอง
ขอปิดท้ายบันทึกแรกวันนี้ ด้วยความรู้สึกซาบซึ้งที่มีต่อพระมหากรุณาธิคุณของในหลวง
"ขอพระองค์ทรงพระเจริญ"
